بازمانده های معماری شهری قدیم گیلان هرچند از اصول معماری هم دوره خود در سایر نقاط ایران پیروی میکنند ولی با نگاهی گذرا به آنها می توان تفاوت های ساختاری متاثر از فرهنگ و اقلیم منطقه را دریافت. در زیر به چند نکته در طراحی این خانه ها اشاره خواهیم کرد:

*ساخت بنا روی صفه برای جلوگیری از نفوذ رطوبت،  پنجره های متعدد روبروی هم، کشیدگی شرقی~غربی در پلان و وجود ایوان های و تالار ها در طبقه اول و دوم طرح های این گونه بناها تاثیر پذیری محیط داخلی  را از شرایط محیطی تعدیل و کنترل میکنند.
*برای تهویه بهتر فضای زیر خانه و کاهش رطوبت انتقالی از کف، گربه رو هایی در صفه ها ایجاد میکنند.
*از جمله تزیینات این بناها در گذشته استفاده از تزیینات بر روی چوب که از مصالح عمده بومی منطقه بوده است بخصوص روی سرستون ها و سرتیرها با الگوهای معماری محلی را میتوان اشاره کرد.
*از مصالح و تزیینات در این منطقه میتوان به آینه کاری، گچ کاری، استفاده از آجر قرمز اشاره داشت.
*مسیرهای ارتباطی و دسترسی به اتاق ها از طریق راهرو های سه طرف بنا و یا دور تا دور بنا میسر میشد که به این راهرو ها غلام گردش میگفتند.
*فرم بناهای قدیمی گیلان اکثرا دارای فرم و پلانی متقارن دارند و چیدمان اتاق ها به صورتی است که بیواسطه به هم ارتباط دارند و بازشوهای روبروی هم به کوران هوا کمک شایانی میکنند.
*سیستم سازه ای خانه های منطقه اکثرا دیوار باربر بوده و مصالح عمده آنها آجری بوده است در برخی نقاط دارای ضخامتی 70 تا 80 سانتیمتری بوده اند.
*تیرهای پوششی سقف از چهارتراش های نراد هستند.
*بیشترین بازشوها در جنوب خانه ها برای دریافت نور بیشتر سازماندهی میشدند.
*اغلب خانه ها در دو طبقه به صورت برونگرا طراحی شده اند و جانمایی بناها در درون سایت ساماندهی شده اند و اکثرا ارتباط مستقیم با گذر ندارند.
*بام تمامی خانه ها به صورت شیب دار طراحی شده و جنس آنها از چوب و سفال است که از داخل همگی مسطح و تخته کوبی شده اند.

برگرفته از مجله معمار شماره 65